Yusuf Eryigit

Vay be gözünü sevdiğimin Alman,ı bir anda dikkat çekti.

Adam bir kitap yazdı anında zamanı  fişşek gibi delip ortaya çıktı.
Yazdığıda birşey olsa.
Biz kac yıldır didinip durduk sesimizi bile duyan olmadı.
Zamanda kendimize yer bile bulamadık.
Bu yüzdendirki Alman,ı uyguladığı taktikten dolayıkutluyorum.
Eger bu adamin kitabı aynı yankıyı diğer toplumlar üzerindede yarattiysa bir kez daha alkışlıyorum.
Yok eger sadece bir kesimde yankı bulduysa bu işte bir sakatlik var demektir.
Önce bu adam bu kitabı nasıl yazdı,  ona bakmak gerek.
Elindeki kanitları nedir?
Bu işi belgeleremi dayandırıyor, yoksa kendi düşüncesinimi yazıyor?
Daha kitabı okumadan herkes ayağa kalktı.
Ben kitabi önce okuyup, sonra üzerinde bir değerlendirme yaparak, neticeye gideni cok iyi anlıyorum.
Fakat kitabi daha okumadan, içerigini tam kavramadan bu işe destek verenleri anlamıyorum.
Ben okumadigim bir kitap hakkinda nasil bir yargida bulunabilirimki?
Baskasinin yorumuyla bu isin üzerine hic atlanilirmi?
Bu olay toplum alarak tamda bulundugumuz yeri gösteriyor.
Aleviler iste bunun icin toplu bir yapiya sahip degil.
Bunu iyice anlayiniz.
Eger tek cati altinda birlesmis olsalardi, bastaki mürekkep yalamislar toplumu getirip bir belanin icine atacakti.
Sükürler olsunki parcalara ayrilmis vaziyette.
Cünkü parcalar biribirini sürükleyemiyor.
Simdi akil var mantik var, ben bu Almanin pesine neden düsüyüm.
Adamin capi ne olursa olsun, ne yazarsa yazsin ne degeri var.
Eger gücüm varsa bende oturur onun bir üst boyutlusunu cikaririm.
Eger cikaramiyorsam bu benim ayibim demektir.
Ben birakin ileri gitmeyi, daha kendimi savunacak mekanizmami bile kuramamisim.
Donanimi olmayan ordu hic savasa sürülürmü?
Bu kafayla nereye kadar gidilebilirki?
Hicbir yere gidilmez ve ayni yerde döner durursun.
Döndükcede ileri gittigini sanirsin.
Bunu Mevlana hep yapti zaten, senin tekrarlamana gerek bile yoktur.
Simdi benim bu yazimi elestirecek olanlar acikca yazsinlar.
Elestirirken olayi akil süzgecinden gecirmekte yarar oldugu kanisindayim.
Yusuf Eryigit