Güncel ve Tarafsız Haber

Yılmaz Soyyer

Kerbela

Çekildim, bir köşeden hisseme seyran düştü

Cibrilin kanadından bu ulu destan düştü

Kalemler yazdı kanla yüzyıllar ötesinden

Gelip anlattığına melekler pişman düştü

Dinledim gözyaşlarım sel olup aktı bugün

Zavallı gönlüm gamdan böyle perişan düştü

Kimi elest bezminde verdiği sözde daim

Kimine yalan riya, kimine isyan düştü

Tevellasın anlayıp teberrasın bilmeyen

Bahtsızın hissesine Yezid ü Mervan düştü

Bezm-i ezelden beri bizi anlamadılar

Bir uzlete çekildik kavlimiz pinhan düştü

Her ayeti açıldı orda Ümmü’l-Kitab’ın

Aşıkın nasibine bâtın-ı Kur’an düştü

Yarıldı ortasından zülfikar oldu bahtım

Bir yanına aşk-ı Hak, bir yanına kan düştü

Yüzyıllar ötesinden Fatıma evladına

Tıpkı o gün misali ıstırap, hicran düştü

Yanağında Resulün dudaklarından izler

Gül gül parladı o dem melekler hayran düştü

Yıldızlar tek tek söndü Sahra-i Kerbela’da

En son Hüseyin mâruf O meh-i tâban düştü

İnsanlığın çöllere gömüldüğü andı o

Melekler indi sâf sâf, dediler “İnsan düştü”

Aleviyol, 10.3.2003, 14:10

Alevilik