Güncel ve Tarafsız Haber

Molla Demirel

Savaş dramı   

Günün her hangi bir saatinde

Sevinçle ışıldayınca gözlerin

Tomurcuklar kanat açar içimin derinliklerinde

Apansız vurulduğun anda

Saplanır yüreğime kara bir hançer

Meksikalı, Yugoslav,

Afganistanlı, Iraklı, Filistinli çocuk

Ellerin derim ellerin yanık bir türküye durmuş

Ağarırken şafak aç pencereni  bak

Ateş ve kan gölü içinde dünyam

Sadece binlerce hüzün dolu

Haber, telefon

Ve mektup yağıyor

Yüreğimden, beynimden içeri

Neden bu savaş,

Neden bunca yıkım

Savaş üstüne kurulunca düzen

Kandan başka nedir yarına kalan

Amansız bir kış sanki

Dün Şili, Bolivya, Mozambik

Falkland adaları,

Yugoslavya

Afganistan

Bu gün gene Filistin’de

Irak da

Ortalığı tüm şidetiyle saran savaş

Cadde ortasında ağarırken gün

Dona kalmış kap kara çocuk gözleri

Çaresiz bir bir dökülen çiçekler gibi

Kimbilir kaç bin küfür yağdırıyorlar

Şu küreselleşme denilen düzene

Her çocuk bir kahraman

Gülüyor üstüne gelen zalimin tankına

Kurşununa, bombasına

Her çocuk toprağa düşan tohum gibi

Yeniden filizlenmeye hazır

Kül olmuş kentlerden

Sonsuz gururlu dün Kızılderili

Viatnamlı ve  bugün Filistinli

Ve Iraklı oluşundan

Ne anlar zalim bu dik duruştan

Tutuyor kentleri köyleri bomba

Ve kurşun yağmuruna

Çocuk, kadın, ihtiyar demeden külünü

Savuruyor geçmiş ve gelecekle birlikte havaya

Sabahın boşluğuna akan yağmur suları değil

Anaların göz yaşı ve haykırıyorlar

Vay gözün çıksın zulüm kandan başka ne bıraktın yarına

Sahnedeki bir dram oyununun seyircisi gibi

Ses çıkarmadan olanları izliyor dünya halkları

Ortadoğu ateş ve kan içinde

Duyun anaların

Ve çocukların sesini ey insanlık!

Aleviyol, 18.3.2003, 08:03

Kültür & Sanat