|
Hasan Kaya
İnsan Denen Garip...
İnsan var olan canlılar içinde en garip olanıdır. Karmaşıktır. Bir biri ile
çelişen bir çok özelliği bir arada taşır. Hiç bir canlı ile karşılaştırma
yapamayacağımız özellikleri vardır.
En
önemli özeliği her zaman kullanmasa da düşünme ve üretme yetisidir.
İnsan sadece ortaya koydukları ile garip değildir. O aynı zamanda kendisi ile
ilgili düşünceleriyle de gariptir. Kendisini yerin dibine batırabileceği gibi
göklere de çıkarabilir.
İnsanı yücelten sözlerin tümü yine insana aittir. İnsanı yeren, aşağılayan
sözlerde öyle. Aynı şeyi eylemleri için de rahatlıkla söyleyebiliriz.
Sözün kısası ve özü: İnsan kolay anlaşılabilecek bir canlı değildir.
En
gelişmiş teknolojiyi var eden odur. Ama aynı insan en olmaza inanabilendir de.
Bilim teknoloji insanın marifetidir. Ama hurafeleri var eden ve inananda
yine aynı insan.
Aklını sınırsız kullanıp sanatta, bilimde devasa adımları atan insan öcülerden,
cinlerden perilerden de korkar.
Derdine derman için bilime sarılabileceği gibi hacıya hocaya da koşar. Muskalar,
nazarlıklar takar.
Bütün tarihte yenende yenilende odur. Seven ve yaratanda insandır. Masallar
üretmiş, türküler söylemiştir. Kahramanca doğayla savaşıma girmiş diz çöktürmüş
ve kendi yararına dönüştürmüştür. Ama korkular büyütüp kaçan korkusuna yenilende
insandır.
İyilik edende odur en katmerli zulmü yapanda. Kıskanç, haris ve kendini düşünen
olduğu kadar cömert, paylaşan ve koruyup kollayandır. Adaleti bulanda,
adaletsizliği yapanda insandır.
İnandığı bir şeyi kanıtlamak için yalan söyleyebileceği gibi en akla hayale
sığmayan şeyleri kabul eder veya inananda odur.
İnsan denen bu garip yaratık. Kendine yalan söyleyen, kendisini kandıran
tek canlıdır.
Bilmediğini bilir gibi yapar. Hem aklı ile övünür hem de on paralık yararı için
aklını, yüreğini devreden çıkarabilir. Egosuna yenilir...
Kendisine kullanmadığı aklını başkasına akıl vererek kullanır. Omuz silkip
gidende odur nasihatler, öğütler veren candan bezdirende.
İnsan günün sorunlarıyla baş edemediğinde tarihe sığınır. Geriye kaçan bir asker
gibidir. Hem kaçar hem zafer şarkıları söyler.
Günle baş edemez, gelecekten korkar. Dünü allar pullar. Mitler yaratmayı
onların eteğine tutunmayı sever insan. Onlara güvendiği kadar güvenmez
kendisine. Olura olmaza inanır ama kendisine inanmak aklına gelmez.
Aydınlığı sevdiğini söyler ama karanlıkta gezende odur.
Doğanın dışında var edilmiş her şey insanın emeğinin ürünüdür. Yaşamını
kolaylaştıran her şeyin mucididir o.
Hayatı daha yaşanılır kılmak için olduğu gibi zorlaştıran yaratmaların
sahibidir.
İnsan kendi özelliklerini yadsıyandır. Kendisinde ki güzeli, iyiyi olduğu gibi
kötüyü ve çirkini görmezden gelen başkasına/başka şeylere kolay yoldan ihale
edendir. O, kendi içindeki çelişkilerin yansımalarını kendinde değil kırık
aynalarda arayandır...
Kumdan kaleleri yapanda odur yıkanda.
|