Türkiye'nin en önemli sorunlarından birisi de Aleviliğin istismar edilmesidir. Yılların yanlış ve hatalı politikaları sonucu Alevi kardeşlerimiz yıkıcı kesimlerin istismar alanına terkedilmiştir. Dinle, diyanetle hiçbir alakası olmayan kesimler, İslami bir cemaat olan Alevilere sahip çıkma söylemleri ile Türkiye'nin bütünlüğünü sarsacak girişimlerde bulunmuşlardır.

Bunun içindir di, terör olaylarında hayatlarını kaybeden teröristlerin cenazeleri cemevlerinden kaldırılmaktadır.

Peki Alevilik ile, DHKP-C'nin, PKK'nın ne alakası vardır? Neden bu örgütlere mensup teröristlerin cenazeleri cemevlerinden kalkmaktadır?

Bu sorular bile Türkiye'nin nasıl bir ciddi sorun ile karşı karşıya olduğunu ortaya koyuyor.

Yıllardan beri Alevilerin Diyanet'te temsil edilmesi, bazı hakların verilmesi vs. gibi şeyler konuşuldu tartışıldı. 28 Şubat süreciyle birlikte bu kesime ait Cemevlerinin açılmasına hız verildi. Hatta devlet kesesinden cemevleri açıldı. Cemevleri açılışlarına devlet protokolü bile katıldı.

Ama sonuçta cemevleri, terörist cenazelerinin kalktığı mekanlar haline dönüştü. Polisle çatışmaya giren teröristler cemevlerine sığındı. Polis bir "mabed" görüntüsü verdiği için içeriye giremedi.

Bugün Türkiye ve Avrupa'da Alevileri kullanmak amacıyla faaliyet gösteren çok sayıda yasal ve yasadışı örgüt var. PKK ile paralel hareket eden örgütler olduğu gibi Aleviliği Marksist felsefeye göre yeniden biçimlendirmeye çalışan örgütler de var.

Bu girişimler ve varolan görüntü sonucunda ne yazık ki Alevi ailelerin çocukları kendiliklerinden solcu oluyorlar, Marksist-Leninist eğilimlerin etkisinde kalıyor. Bu noktada sol partilerin istismarlarının etkili olduğunu belirtmekte fayda var.

Alevilerle ilgili şimdiye kadar yıkıcı unsurlar dışında sağduyulu çalışmalar yapılamadı. Aleviliğin ne olduğu, ayrı bir din mi, mezhep mi, tarikat mı olduğu ilmi ve tarihi gerçeklerle ortaya konulamadı. Dolayısıyla ciddi bir kitle adeta boşluğa terkedildi.

Diyanet İşleri Başkanlığı sonunda uyandı ve konuyla ilgili olarak resmi görüşünü yansıtan bir raporu il müftülerine dağıttı.

Yeni Düşünce'nin(16-22 Şubat 2001) kapak konusunda yer alan rapor ilginç noktalara parmak basıyor.

Aleviliğin ne ayrı bir din ne de ayrı bir mezhep olmadığı belirtiliyor. Madirudiye itikadında, Hanefi amelinde bir İslami tarikat olduğu belirtiliyor. İslam'ın Türklere özgü bir yorumu olduğu üzerinde duruluyor.

Tarihi köken itibariyle Ahmet Yesevi, Yunus Emre ve Hacı Bektaş-ı Veli'nin çizgisi üzerinde durularak, Aleviliğin gerçek kaynakları gösteriliyor. Ayrıca Aleviliğin Şia ile hiçbir ilgisinin olmadığı da özenle vurgulanıyor.

Tabiatıyla bu rapor çok önemli. Oldukça da tartışılacağa benziyor.

Ama bu tesbitlerden hareketle devlet ve özellikle de Diyanet İşleri Başkanlığı'nın nasıl bir somut adım atacağı çok önemli.

Konuyla ilgili olarak Diyanet'in koordinasyonunda MGK, MİT, İçişleri Bakanlığı ve diğer bazı kuruluş yetkililerinin bir araya gelerek toplantılar yaptıklarını biliyoruz. Ama ne gibi kararlar alındığından haberdar değiliz.

Bize göre Aleviler ve Alevilik öncelikli olarak, Alevilik dışı unsurların etki alanlarından süratle kurtulmalıdır. Atılacak en önemli adım budur. Ayrıca art niyetli olmayan araştırmacılar, gerçek Aleviliğin ne olduğunu kamuoyuna anlatmalıdır. Bu konuda seri konferanslar düzenlenmeli, yayınlar yapılmalıdır. Toplumsal bütünlüğü sarsacak ayrımlar yapmaktan kaçınılarak, Alevi kardeşlerimizin bu toplumun ayrılmaz bir parçası olduğu vurgulanmalıdır.

Bu girişimlere karşı Aleviliği kendi mecrasından çıkarmak isteyen yıkıcı çevrelerin de hiç şüphesiz bazı girişimleri olacaktır. Devletin bu noktada da gerekli tedbirleri olarak bu çevreleri etkisizleştirmesi gerekir.

Alevileri tamamen yıkıcı çevrelerin etki alanına terkettiğimiz anda Türkiye'nin çok önemli bir güvenlik sorunu ile karşılaşacağı gözardı edilmemelidir.

Yeni Düşünce, 16-22 Şubat 2001