|
Aziz Nesin Vakfindan
Mektup
Sevgili Dostlar,
6 Temmuz yaklasiyor.
Tam dokuz yil olmus aramizdan ayrilali.
Daha yasarken
unutturulmak istendigini biliyorum. Söylerdi de pek inanmazdim, abartiyor
sanirdim. Türkiye’ye geldikten sonra dinledigim tanikliklar ve yasadigim olaylar
ne kadar hakli oldugunu gösterdi.
Vicdanlari sürekli
rahatsiz eden biriydi sonuç olarak, neden anilsin ki! Baskalarinin, sadece
yapamadiklarini degil, yapmadiklarini da yapan, sadece bilmediklerini degil,
bilip de söyleyemediklerini söyleyen, önünde kendimizi suçlu hissettigimiz,
yüzümüze karsi gerçekleri söyleyen, hatta söylemeden bile gerçekleri bize
duyuran biriydi. Acimasiz bir aynaydi. Neden unutulmasin ki!
Öldügü gün o kadar
seveni oldugunu görüp sasirmistim. Hüngür hüngür agliyordu insanlar. Sanki benim
degil onlarin bir yakini ölmüs gibi, kendi acimi bastirip onlari teselli
etmistim!
Sahi, o seller gibi
gözyasi dökenler neredeler simdi?
Bunun böyle olacagini
da söylemisti bana yasarken, buna da inanmamistim.
Dokuz yil önce onun en
yasayan eserlerinden birinin sorumlulugunu üstlendim. Yasarken kendisine söz
verdigim gibi... Çok büyük bir sorumluluktu. Basaramasaydim, “babasi kurdu oglu
batirdi” damgasini yiyecektim tarihin önünde. Ne yapip edip basarmaliydim, Oysa
faturayla makbuz arasindaki ayrimi bilmeyecek kadar deneyimsizdim. “Saf
matematikçi” diye kaziklamak isteyenler, kendi çikarlarini “iyilik” ambalajina
saranlar, bir koyup bin almak isteyenler, kabaran ayranlarini rakiya boganlar,
yerine getiremeyecekleri sorumluluklari üstlenenler, olmayan akillarindan
cömertçe sunanlar, “Nesin Vakfi sonsuza dek yasayacaktir” üfürüp bir daha
yüzlerini göstermeyenler, en büyük alçakliklari binbir özüre siginarak ve en
yakinlarindan bile gizleyerek yapanlar... Neler yasadim, neler gördüm, kimleri
tanidim... Güncel sorunlarla bogusmaktan zamanim olmadi ki bunlari bir yere
yazayim. Oysa ne ilginç olurdu.
Sansim yaver gitti
bugüne dek. Kaziklanmadim bildigim kadariyla. Üç buçuk liramizi akilli
kullandim, dogru yatirimlar yaptim. Nesin Vakfi yasiyor. Hatta geliserek
yasiyor. Ama bilin ki kolay olmuyor. Bu toz pembe ve eglenceli mektuplara
aldanmayin. Isin zor yanini sakliyorum. Davul uzakta.
Benden sonra gelenlere
böyle agir bir yük birakmayacagim. Sanata, kültüre ve bagisa güvenilmemesi
gerektigini erken anladim. Gayrimenkule güveniyoruz!
3 Temmuz Cumartesi
günü Vakif’ta bir piknikle Aziz Nesin’i anacagiz. Saat 11,00’de AKM’nin önünden
servis kalkacak. Sizi ve yakinlarinizi bekleriz.
Ali Nesin
www.nesinvakfi.org |
