|
Hüseyin
Albayrak
Alevi ve
Bedevi
Tanrım, ne
güzel bir tanımlama yapmıştım Alevilikle ilgili. Evet, evet, mail grubu
içersinde Alevilikle ilgili yapılan tanımlamalar arasında en güzeli
benimkisi olmalıydı. Aslında yaptığım tanımın içeriğiyle pek
ilgilenmiyordum, önemli olan biçimdi. Ben "Alevilik İslam İçidir"
gibisinden bir tanımlama yapmıştım. Ama "İslamın dışındadır" da diyede
bir tanımlama yapabilirdim. Boşver önemli değil. Dedik ya ne söylediğim
değil, nasıl söylediğim önemli. Mazrufu bırak, zarfa bak. Nede olsa
cilalı imaj çağında yaşıyoruz. Savımı destekeleyecek de bir sürü söz
kalabalığı yapmıştım. Okuyan da bunlar benim fikrimmiş zannedeceklerdi.
Olsun, koca koca akademisyenler tez hırsızlığı yapıyorlardı. Bende
yapmışım ne gam. Zaten şu zamanda kaç kişi orjinal fikirler, tezler öne
sürüyor ki, söylenenler vakti zamanında söylenenlerin tekrarından
ibaret. Marifet, bunlar sanki ilk kez söyleniyormuş havası vermekte,
kelimelerle oyun yapmakta. O kelimeleri nasılda artistik kullanmıştım.
Şimdiden ,mail grubunda, tanımlamamı okuyanarların "vay be üstad ne
tanımlama yapmış" dediklerini duyar gibiydim. Yaptığım Alevilik
tanımını okudukça kendimle övünüyordum, ne yalan söyleyeyim dönüp dönüp
tekrar okuyorum, sonra bir daha, yetmiyor, eşe dosta da okutuyorum.
Gerçi pek bir şey anlamadılar ama olsun. Zaten amacımda bu değilmiydi.
Anlaşılmasın ki ağır ve entellektüel olsun. Ancak yazmış olduğum
tanımlama ile ilgili, fikrini sorduğum ak sakallı bir amcanın vermiş
olduğu cevaplar
sonrasında derin bir utanç duymuştum.
Yazdığım
tanımlamayı okuyan ak sakallı amca " Evlat bu tanımlama güzel olmasına
güzelde, manayı hep kitabi bir satırdan vermişsin. Maarifet manayı sadr
(gönülden)dan vermektir. Bu yol aşıkların yoludur. Aşık olan, AŞK' ın
ALEVİ'nde yanar. Hakikat, ALEV de yanmaktır. Bu sebeple bizler ALEVİ'
yiz. Çünkü AŞIK olup ALEV de yananlardanız. Ama nadan olan, ALEVİ' n
çevresinde döner durur. İçinde vesvese vardır. Hakikatı, ALEV 'i
tanımlamak zanneder. "ALEV şöyle yakar, böyle ısıtır vs." der. Ama
aslolan ALEV'e girip yanmaktır. Çölde gezinen BEDEVİ ısınmak için ateş
yakar, onun ALEV'inde ısınmak için. Ama kesret çölünde yani çokluk
aleminde gezinen ALEVİ, kesretin ardındaki vahdeti yani birliği
görmesine engel olan kendi benliğini yok etmek için ateşi yakar .
BEDEVİ, yanlışlıkla eli ateşe değdiğinde sızlanır, yakınır. Ama ALEVİ
ateşte yanar. BEDEVİ olan yakınır ama ALEVİ olan yanar. Çünkü ALEVİ,
ALi' EVİ'ne dahil olmuştur, ama BEDEVİ, BED yani kötülük EVİ'ne
dahildir.
İşte
evlat, ALEVİLİK, İslam içinde mi yoksa İslam dışında mı olmuş, bu çok
önemli değil. Bırak bu işi BEDEVİ olan yapsın. Ama sen ALEV'in
içindemisin, budur önemli olan. Zaten ALEV de yandıktan sonra geriye ne
iç kalır nede dış. Geriye sadece KÜL kalır. KÜL, aynı zamanda bütün,
hepsi demektir. KÜL olan hem içtedir hemde dışta yada ne içtedir nede
dışta. Orada ne tanımlama vardır, ne söz vardır, sadece sükut vardır,
suskunluk vardır. Mevlana der ki;
Dün gece
akıl ile söyleşip durdum.
O' na
"Hakikatın sırrı nedir" diye sordum,
"Dinle"
dedi bana, bu bilinir, söylenmez
O
sustukça, ben sırrı kavrıyordum.
Evlat, bu
sözlerimi sakın nasihat olarak alma. Çünkü NASihat NASS olandır. Nass
olan; önceden söylenmiş, kalıplamış, nakil olarak dilden dile gelendir,
tekrar edilmiş olandır. Sakın tekrar edilmiş söze ülfet eyleme. Çünkü
tekrar etmek, taklit etmektir. Taklit etmek ise, Gaybi'nin dediği gibi;
"Taklitte tok olan, Hakikatte aç olur." Eğer tok olmak istersen,
başkalarının hakikatına yani NASS olana değil, HAS olana yani kendi
hakikatına mazhar ol. HAS olan hakikatına ermek dilersen, kendini dinle
ve sükut eyle, eyleki sükut-u aşka uğrayasın, ama özüne, söz katarsan
yani HAS olana Nefsini katarsan, HAS, Nass olur, işte o zamanda sükut-u
hayale uğrarsın"
İşte böyle
demişti ak sakallı amca. Ne diyelim, AŞK OLSUN, SÜKUT-U AŞK' a
uğrayanlara. |
